Extra oma's en opa's

Medewerker WeNS Kelly Spierings vertelt over haar bijbaantje bij  zorgcentrum Pius

Ze weet het zelf nog niet, maar ze heeft me echt uit een dieptepunt geholpen”.

Door regelmatig op bezoek te gaan en een gezellig praatje te maken heeft kelly een bewoonster van zorgcentrum Pius in Hoensbroek enorm geholpen blijkt. Een groot compliment voor Kelly. Kelly Spierings werkt bij Pius als medewerker WeNS (Werken Na School) en bezoekt een paar keer per week verschillende bewoners.  Lees hieronder over haar ervaringen als WeNS’er en wie weet is het ook wel iets voor jou. (lees dan hier meer)

Toen de mevrouw tegen me zei dat ik haar uit een dieptepunt had geholpen, was ik eigenlijk verbaasd. Ik had alleen een uurtje gezellig met haar gekletst. We lezen ook wel eens samen uit een boek, iets waar ik zelf ook nog lol aan heb en met plezier doe.

Behalve deze mevrouw, bezoek ik wekelijks nog meer bewoners in het zorgcentrum; in totaal drie vrouwen en een man. Naast praten en soms wat voorlezen, kijken we samen televisie en bekijken we foto’s. Natuurlijk zijn dit vooral foto’s uit de oude doos, maar de bewoners zijn ook heel geïnteresseerd in mijn leven. Ik laat foto’s zien van mijn familie, mijn hond, vakanties en zelfs nieuwe kleren als ik iets online besteld heb…

De gespreksonderwerpen komen eigenlijk vanzelf. Ik had laatst bijvoorbeeld nieuwe schoenen besteld en ik verwachtte dat ze de eerstvolgende dinsdag binnen zouden komen. Ik had dit verteld tegen een mevrouw. Ze vond de schoenen het einde en was bovendien erg benieuwd hoe dat nu allemaal verliep, zo’n bestelling op internet. Verder hebben we eens samen het kerststalletje opgezet en soms zoeken we de ketting uit die mevrouw dan de volgende dag om doet.

Toen ik laatst bij mevrouw op bezoek ging, stond de deur al open. Toen ik binnenkwam bleek dat zij  speciaal voor mij  een wafel had gekocht had. Ze vertelde toen dat dat ze bij het kraampje gezegd had: “Och, doe er maar twee want Kelly komt vanavond ook nog”. Leuk om te weten dat de mensen aan me denken en uitkijken naar mijn bezoek.

Met meneer komt het gesprek altijd uit op  eten. We vinden eten allebei heel erg lekker en praten er graag over. We kijken dan ook graag kookprogramma’s. Verder praten we over werk, school, autorijlessen, maar ook bijvoorbeeld over de oorlog. Het is veel interessanter om de geschiedenis van iemand te horen die het zelf heeft meegemaakt, dan wanneer ik alles uit schoolboeken moet lezen en leren.

Met een andere mevrouw kan ik erg lachen. Ik denk dat als ik meer tijd had dan die twee uurtjes nu, we hele avonden zouden kunnen praten. Als ik ergens mee zit, maar ook als mevrouw ergens mee zit dan bespreken we dat en dan geven we daarna weer een leuke draai aan ons gesprek. Ze is een grappige vrouw die me zelf een beetje doet denken aan mijn eigen oma.

Het voelt een beetje alsof ik er drie oma’s en een opa bij heb gekregen en dat is supergezellig. Ik vind het werk erg leuk en kom er zeker met plezier. Het is heel fijn om te merken dat mensen op je wachten of de deur al voor je op een kiertje hebben gezet. Als ik merk hoe dankbaar de mensen zijn voor dat gezellige uurtje, geeft me dat een goed en voldaan gevoel.

Ik vind het WeNS-project een superinitiatief dat zeker voortgezet moet worden. Er wordt tegenwoordig al zoveel bezuinigd op de zorg. Oudere mensen mogen daar niet de dupe van worden; ook zij verlangen naar gezelschap. Kortom, een top-project!