Geestelijke verzorging

De geestlijke verzorging werkt vanuit de visie op ouderenzorg die gebaseerd is op de christelijke inspiratie met respect voor ieders levensbeschouwing. De geestlijke verzorger wil vooral steun geven aan hen die tijdens hun verblijf voor vragen komen te staan van levensbeschouwelijke of religieuze aard. Vragen als "Waarom overkomt mij dit?", "Wie zit er nog op mij te wachten?", "Wat maakt het leven (nog) de moeite waard?", maar misschien ook verdriet uit het verleden, gevoelens van eenzaamheid, vragen over de zin van het leven en de dood, over het ouder en afhankelijk worden dat soms moeilijk en pijnlijk kan zijn. Verdriet en pijn vragen om erkenning, maar ook om het zoeken naar lichtpunten en het ontdekken van bronnen van kracht. De geestelijk verzorger staat open voor een gesprek over al deze vragen en gevoelens, of over andere zaken die u graag eens ter sprake wilt brengen. Dit hoeft niet altijd zwaarwichtig te zijn. Wel altijd vertrouwelijk en ongedwongen. Tevens kan de geestelijk verzorger bewoners nabij zijn bij hun levenseinde.
Daartoe bezoekt de geestelijk verzorger bewoners (en/of familie) op hun verzoek of uit eigen beweging. Uiteraard is de eigen pastor, priester, dominee, humanistisch raadsman/-vrouw of vertegenwoordiger van iedere denominatie ook altijd welkom.
Op de verschillende locaties vinden gespreksbijeenkomsten en vieringen van verschillende aard plaats in grotere of kleinere groepen. Nadere informatie hierover is in het betreffende zorgcentrum te verkrijgen.
De geestelijk verzorger kan ook een ritueel verzorgen in de vorm van gebed, zegening en/of handoplegging. Wanneer de bewoner/cliënt behoefte heeft aan het R.K. Sacrament der zieken, wordt er in eerste instantie contact opgenomen met de eigen (voormalige) parochiepriester of met de parochie waar het betreffende zorgcentrum gevestigd is.